මගේ


16473190_626293670895340_5393055313513397590_n

අපේ හාමුදුරුවෝ   මේ සෘධියෙන් වඩින්නේ සයිටම් හුටපටය නිවා දමන්න වැඩිය ගමන්. හාමුදුරුවන්ගේ පැනිල්ලත්  සහභාගීවුන ගමනත් ගැන හිතපුවම බුද්ධධර්මයේ අනාගත පැවත්ම සංඝ සමාජයත් සමග බැදෙන්නේ නැහැ කියලා මට නැවත නැවතත් හිතුනා.

මේ මගේ කතාව සයිටම් ගැන නොවේ . වසර දෙදහස් පන්සිය පනහකටත් වැඩිය වයසට ගිය          අපේ රටේ  බෞද්ධකම ගැනයි.

මම පන්සල් නොයන බෞද්ධ ප්‍රතිපත්ති හැකිතාක් දුරට රකින පුරවැසියෙක්. පන්සලකට යතත් යන්නේ මට කරදරයක් නොවන  හාමුදුරුවරුන් ඉන්න පන්සල් වලට විතරයි. පන්සලක දායකයෙක් වෙලා ඉන්න එකත් ලේසි පහසු වැඩක් නෙමෙයි. හිතේ කුසල් රැස් කර ගන්න පන්සල්ම යන්න ඕනී නැහැ කියලා මට හිතෙනවා. මම දවසක ලිව්ව  පන්සල – “පහන් – සලක්”  විය යුතුයි කියලා. ඒත් අපේ පන්සල් –  පහන්සල් ද ?.

පන්සල් යන දායක දායිකවෝ පන්සලේ හාමුදුරුවෝ මග ඇරලා පන්සලට ගිහින් එන්න තරම් සර්ධාවක් හිතේ ඇති කරගන්නවා. පන්සලේ හාමුදුරුවෝ දැක්කොත් වැඩ ගොඩයි. කවදාවත් නිමා නොවන පන්සලේ සංවර්ධණ ව්‍යාපෘති උපාසික උපාසිකාවන්ගේ චිත්ත සංතානය දෙදරවනවා. හාමුදුරුවන්ට දැනෙන්නේ නැහැ ගිහියන්ට තියෙන කරදර කලබල . ඒ වයින් හිත සැහැල්ලු වෙන්න මල් පහන් පුදා බුදුන් වැද පන්සල් පරිසරයේ  ටික වෙලාවක් ගත කරන්න යන ගිහියන්  ආපසු පන්සලෙන් නික්මෙන්නේ තවත් හිතේ බරක් පුරවා ගෙන නම් ඒ පන්සල් ගමනෙන් වැඩක් තියෙනවද ?.

අපේ රටේ තාමත් කටුමැටි ගහලා පිදුරු හරි පොල් අතු වගේ තාවකාලික වහලක් යොදා නිවසක් හදාගන ඉන්න පවුල් කීයක් ඉන්නවද ?. එවැනි ගම්මාන පවා තියෙන්න පුළුවන්. එ වැනි ගම්මානයක පවා ඉදිකරගෙන තියෙන විහාරාධිපතීන් වැඩ වාසය කරන නිවාසවල සුඛොපභෝගීත්‍වය දෙස බලන කොට මේ ගොඩනැගිලි ඉදිවෙලා තියෙන්නේ ඒ අසරනවු දුක්පීඩා මැද ජීවත්වන ගම්වැසියන්ගේ රුපියලෙන් ශ්‍රමයෙන් වීම නිසාවෙන් සසර මේ තරම් නිසරුද කියලා හිතෙනවා.

අපේ ඇත්තෝ අතේ තියෙන හැටියට තමන්ගේ අපල උපල දුරු කර ගන්න බාර හාර වෙනවා. වදිනවා පුදනවා. තිරුපතිවලින් පටන් අරන් ගමේ නුගරුක යට වැඩ වසන දෙවියන් දක්වා යතිකා කරනවා. අපේ මිනිසුන්ගේ කාලය දියකරන බලවේග බවට පල්ලි කෝවිල් පන්සල් පත්වෙලා. ආගම් බේදයකින් තොරව මෙම පූජණිය ස්ථාන මුදල් උපයන ආර්ථික මධ්‍යස්ථාන බවට පත්වෙලා. රජය කරවන ඇත්තෝත් සත්භාවයෙන් එම කටයුත්තේ නියලෙන්නේ නැති නිසා දෙවියනට බියයි. ඒ  නිසා තාමත් මේ තැන් වලින් වැට් බදු , ආදායම් බදු ,ජාතිය ගොඩ නැගීමේ බද්ද අයකරන්නේ නැහැ. නැත්නම් බුලත් කොලේ පූජා වට්ටියේ තියෙන මුදලට තවත් 20% ක් විතර අමතරව මුදලක් පීඩාවෙන් යදින යදින්නන්ට සිදුවේවි.

දේව විශ්වාශය ශාන්තිකර්ම නානාප්‍රකාර පූජා විධි  ප්‍රවර් ධණය කරන්න සැදී පැහැදී ගත් ඇත්තෝ බොහෝමයි.එමගින් උපයන මිළ මුදල්ද බොහොමයි.පීඩා වෙන් වෙසෙන දනන් මුලා කර මුදල් උපයන මෙවැනි වෘත්තිකයන් ගැන දෙවියන් නොබලයි. ඒ දෙවියන් නොසිටින නිසාද ?.

විවාහ මංගල්‍යයක් !.


“මැද්ද සූරිය – මුනිඳු වැඩසිටි  – වේළුවන ජය මංගලම්
සුද්ද සුන් නරනිඳුන් සහ – සෙස්‌ රජුන් නම් කළ මංගලම්
ඇද්ද මෙකුමරු-  පාපු විස්‌මය –  සියලු සත හට මංගලම්
බුද්ද රත්නේ බෙලෙන් –  ඔබහට වේය ජයසිරි මංගලම්”

පෝරුවෙන් ඇසෙන්නනේ අෂ්ඨක කියනා ගුරුන්නාසේගේ හඩයි.

පෙරදා හවස  පැමිනී මනාලියගේ පාර්ශවයේ උදවිය පෝරුවත් , සෙටිබෑක් එකත් ස්ථාන ගත කිරීමට සැරසිලි කරුවන් හා කටයුතු කල අයුරු මගේ සිහියට ඒ. මේස සැරසිලි කරන අතර පැමිණි එක් තලතුනා මහතෙකු “  ජාතික කොඩි ටික මග දෙපස දානවා නේද ? ” යයි විමසුවා මතකය. “ ඔව් .. ඔව් ඒත්  මම අදි මදි  කරන විට ඇයි මහත්තයා කොඩි නැද්ද ?. මම තියනවා කියමි. මගේ මතකය ආපසු යමින් ජාතික කොඩිය භාවිතා කළ යුතු අන්දම පිළිබද උපදෙස් මටම  සිහිපත් කරමි. විවාහ මංගල්‍ය උත්සවය ජාතික උත්සවයක්ද ?. යන්න නිරාකරනය කර ගැණිමට මගේ මනස තුල මහත් සාකච්ඡාවකි. අනුග්‍රාහක භවතාට ඒ සාකච්ඡාවෙන් පලක් නැත.
මම ජාතික ධජයන් ගෙන්  උත්සව ශාලාවේ මිදුලත් මග දෙපසත් සරසා දීමට එකග වෙමි.

ජාතික ධජ විවාහ මගුල් උත්සව සදහා සැරසිල්ලක් ලෙස භාවිතය සුදුසු නැත. මගුල් උත්සවයක් යනු ජාතික උත්සවයක් නොවේ. මේ බව උත්සවකරුවන්ට  පැවසුවත් එය පිලිගන්නා කෙනෙක්  නැත. බොහෝ දෙනා උත්සව සැරසිලි පිළිබදව අවධානය යොමු කරන එක් අංගයක් වන්නේ  ජාතික කොඩි පාර දිගේ දැමීමයි. සිංහයන් පේලියක්  ලනුවක එල්ලී මග හරහාට කඩු අමෝරා සිටී. ඉන්පසු සිංහයා උත්සව ශාලාවට යන මග දෙපස ගැල්වනයිස් කණුවල පේලි ගැසී බලාසිටී.සමහර විටක සිංහයා කකුල් හතර උඩ දමා ගෙන උඩුබැල්මෙන් එල්ලී සිටි.

“නිම්ම නැති සංසාර දුක  – සිදුහත් කුමරු දැක සිතු පෙමින්
දැම්ම යමු  – අපි මහණවීමට  – අසුන් පනවැයි කී තොසින්
මංම පනිමිය – පහුරු මත්තෙන් – තුරඟ සිතු ජය මංගලම්
ධම්ම රත්නේ බෙලෙන් –  ඔබ හට වේය –  ජයසිරි මංගලම් ”

images

අමුත්තන් සම්භාෂණ ශාලාවේ  අසුන්ගෙන සිටී. තවත් අමුත්තන් උත්සවශාලාවට එමින් අසුන් ගන්නට සුදුසු තැන් සොයයි. අමුත්තන් පිරිසක් වටකර ගෙන  මනාල යුවල පෝරුමස්‌තකව සිටී.සුදෝ සුදු ජාතික බැනියමෙන් සැරසී සුදු පැහැති වේට්ටියකින් සැරසුන  අෂ්ටක ගුරුන්නාන්සේ කෙනෙක් ජයමංගල ගාථා  ගායනය කරනවා මගේ සිතේඇදේ.

“අංග පෙරදැරි තුමා –  සිදුහත් එදා රෑ වැඩි සුබ ගමන්
තුංග ගිරි පව්වට උඩින් පැන  – වසවතුගෙ ඔද බිඳ තොසින්
නැංග අසුපිට ගෙවා –  තිස්‌ යොදුනක්‌ ගොසින් – ගං තෙරට වන්
සංඝ රත්නේ බෙලෙන් – ඔබ හට වේය – ජයසිරි මංගලම්…”

අෂ්ඨක ගුරුන්නාන්සේගේ පිළිබද චිත්ත රූපය මට සිතිවිල්ලක් පමනක් විනි.

දවසකට  රජ වී පෝරු මස්තකයේ සිට  සිර ගතවන මනාල මහතා සහ නුවර විලාසිතාවට සැරසුන මනාලියට යුරෝපීය ඇදුමෙන් සැරසුන අෂ්ඨක කියන ගුරුන්නාන්සේ  මැදිවිය අහල මායිමකවත් නැති තරුණයෙකි. ඔහු මෙම යුවලට ආශිවාද පතා ගායනා කරන්නේ  සිදුහත් කුමරු ගිහි ගෙය කළකිරී මාළිගාවෙන් නික්ම ගිය කතා පුවත බව ඔහු නොදනී.

සිදුහත් කුමරු මෙන් මේ මනාළ මහතාද ගිහිගෙය කළකිරී මහණ දම් පුරන්නට ගියහොත්  දහසක් බලාපොරොත්තු ඇතිව සිටින මනාළියගේ දෙමව්පියන්ට කාගේ සරනදෑයි මගේ සිතිවිලි අතරට එක්විනි.

වෘත්තිකයන්ට පුහුණුවක් .


sokari
දැන් කාලයේ කොතනකත් පොඩ්ඩ බැරිවන විට කරන අඩන්තේට්ටම් ගැන මැවෙන ප්රටවෘත්ති සුලබය. පහුගියදාක රත්නපුර නගරයේදී පොලිස් නිළධාරියෙකු කාන්තාවකට අඩන්නේට්ටම් කරන අයුරු දැක්වෙන වීඩියෝවක් විකාශණය විය. පොලිස් නිලධාරියා කිසිදු අනුකම්පාවකින් තොරව ඉතාමත් ම්ලේච්ඡ අන්දමින් කරන මේ ප්ර හාරය පිළිබද නොයෙක් කතා ඇතිවී ඇත. කිනම් මට්ටමක චරිතයකට උවද මානව හිමිකම් මුලික අයිතිවාසිකම් ඇති රටක මෙම පහර දීමට පෙර ප්රාතහාරකයාට ප්ර ඥාව පහල නොවුයේ මොකක්ද නැතිවීමෙන් යයි මට සිත් විය.
පාසල් පද්ධතියේ සිදුවන අඩන්තේට්ටම් ගැන ලිවීම අද කඩුල්ලේ අරමුන වුවත් සසලවු සිද්ධික්වු ඉහත සිද්ධිය පිලිබදව අතුරු කතාවක් පලකිරීමට සිදුවීම ගැන සමාවන්න.
පසුගිය වයඹ පලාත් සභා මැතිවරණයට පෙර එක් දේශපාලන – ඥයෙක් දණ ගස්වා එතුමාගේ දියණියගේ ඇදුමේ දිග පලල නොසොයන්ට පාඩමක් ඉගැන්වීය. මෙවැනි කතා සුලබව පාසල් පද්ධතිය අසන්නට ලැබී අපට අමතකවී යන්නේය.

පසුගියදාක තවත් අමුතු වර්ගයේ කතාවක් අසන්නට ලැබුනේය. එක් විද්යා ලයක විෂයයක් ඉගැන්වීම සදහා මානව සම්පත් නොලැබීමෙන් දරුවන් පන්තිය පිටින් වෙනත් පාසල් සොයා යාමට පාසලින් දොට්ට දැමීමට විදුහල්පතිවරයා කටයුතු කිරීමය.
මෙම වරද කර ඇත්තේ එම පන්තියෙ සිටි පාසල් දරුවන්ද ?

අනුරාධපුර මහින්ද ආදර්ශ ප්රා්ථමික විද්යාාලයේ 4 වැනි ශ්‍රේණියේ ඉගෙනුම ලබන සිසුවෙක්‌ පාසලේ ගුරුවරියකගේ පහරදීම හේතුවෙන් මිහින්තලේ රජයේ රෝහලේ ළමා වාට්‌ටුවට ඇතුළත් කරනු ලැබ ඇත්තේය. මේ පසුගිය සතියේ ඇස ගැටුන ප්ර4වෘත්තියකි. මෙවැනි සිද්ධීන් පාදක කර ගත් ප්රතවෘත්ති පාසල් පද්ධතිය තුලින් නිතර අසන්නට ලැබෙන්නේය. දරුවන්ට කන් පැලෙන්නට (බිහිරි කරවන තරමින්) පහරදීම, අතපය, ඉළ ඇට වලට හාණිවන සේ පහර දීම් පාසල් දරුවන් අපයෝජනය කිරීම වැනි ම්ලේච්ඡ අන්දමින් අඩන්තේට්ටම් කරන නොඉවසිලිමත් ගුරු චරිතද පාසල් පද්ධතිය තුල සේවය කරන්නේය.
පොලිස් නිලධාරියාගේ හැසිරීම් රටාවේ සිට මේ වෘත්තිකයන්ට තම වෘත්තිය පිලිබදව නිසි අවබෝධයක් පුහුණුවක් නැතිවීම මේ සිද්ධීන්ට හේතුව යයි අපට සිතිය හැක. රජයේ බොහෝ වෘත්තිකයන් හට නිසි පුහුණුවක් ලබා දෙන්නේ නැත. අතේ තිබෙන අධ්යාලපන සහතිකය දික් කර පත්වීම ලබා ගෙන සෘජුවම යොමු වන්නේ වෘත්තියටය. වෘත්තිය තුල ඇති දිග පලල හදුනා ගෙන නිසි වෘත්තිකයෙකු බවට පත්වන විට විශ්රාවම ගන්නා වයසට ආසන්න වන්නේය.
පොලිස් නිලධාරියාද ගුරුවරයාද සමාජයට කරනු ලබන්නේ මෙහෙවරකි. එහෙත් ඒ මෙහෙවරේදී අඩන්තේට්ටම් ආයුධයක් නොකර ගෙන කටයුතු කරන්නට ඔවුන්හට පුහුණුවක් අධ්යාරපනයක් අත්දැකීම් ලබා දෙන්නේ නම් තම වෘත්තීය ජීවිතයට අදාළ ආචාරධර්ම පිළිබඳවත්, ඒවායේ බලය සහ සීමාව පිළිබඳවත් සාරධර්ම පිළිබඳවත් බොහෝ වෘත්තිකයනට අවබෝධයක්‌ ලැබෙනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ බුදුදහම විනාශ කිරීමේ කුමන්ත්‍රණය


download

 

මේ දිනවල හාමුදුරුවරුන් පිරිසක් ගව මස් පරිභෝජනය වලක්වන්නට නිතී පනවන්න යයි බලකරවමින් උපවාසයක් උද්ඝෝෂණයක් කරන මාධ්‍ය වාර්තා දැකීමත් කියවීමත් නිසා  දිවයින වම් ඉවුරේ පලවු මෙම ලිපිය නැවත  පලකරන්න අදහස් කලෙමි. කියවන්න වම් ඉවුරේ සාධාරනත්‍වය.

ශ්‍රී ලංකාවේ බුදුදහම විනාශ කිරීමේ කුමන්ත්‍රණය 

වම් ඉවුර 

මේ රටේ භික්‍ෂූන් වහන්සේලා කවදත් දේශපාලනයේ නියෑලුණි. දේශපාලන රැස්‌වීම්වල භික්‍ෂූන් වහන්සේලා සිටීම හා ඇතැම් විට එම රැස්‌වීම් ඇමතීමත් අපට නුහුරු දර්ශනයක්‌ නොවේ. එමෙන්ම යම් දේශපාලන හේතුවක්‌ මත ගිහි පිරිස්‌ මහ පාරේ පෙළපාලි යන විට භික්‍ෂූන් වහන්සේලා ද එවැනි පෙළපාලිවල ගමන් කරනු අපි දැක ඇත්තෙමු. නමුත් මෑතක සිට එනම් පසුගිය අවුරුදු 2 ක පමණ කාලයක සිට අපට නිතරම දකින්නට ලැබී ඇති දර්ශනයක්‌ වන්නේ විවිධ හේතු කියමින් මහ පාරේ පෙළපාලි දක්‌වන භික්‍ෂූන් වහන්සේලා ගිහියන්ටත් වඩා අවිනීත ආකාරයට සටන් පාඨ කෑ ගැසීම, ගල් ගැසීම, පොලිසිය සමග ගැටීම, පොලිසියට පහර දීම, බැරියර් පෙරලීම හා දේපළ විනාශ කිරීමේ දර්ශනයි. ඇතැම් භික්‍ෂූන් වහන්සේලා වේදිකාවේ කතා කරන්නේ මොනම මැර දේශපාලනඥයකුවත් කතා නොකරන තරම් අසික්‌කිත විලාසයෙනි.

මේ සියල්ල අපි පසුගිය සතියේත් රූපවාහිනි නාලිකා ඔස්‌සේ දුටුවෙමු. ඒ අගමැති කාර්යාලය ඉදිරිපිට භික්‍ෂූන් කළ උද්ඝෝෂණයත්, හික්‌කඩුවේ ක්‍රිස්‌තියානි මූලධර්මවාදී යාඥාමධ්‍යස්‌ථානයට කළ පහරදීම යන සිද්ධීන්වලිනි.

මේ ප්‍රවනණතාව මුලින්ම ආරම්භ වූයේ මුස්‌ලිම්වරුන්ගේ හලාල් සහතිකය මුස්‌ලිම් නොවන අය පරිභෝජනය කරන භාණ්‌ඩවලටත් දීමට එරෙහිව ඇති වූ ව්‍යාපාරයක්‌ ලෙසටය. ඒ කාලයේදී බොහෝ මුස්‌ලිම් නොවන අය මෙය සාධාරණ අරගලයක්‌ ලෙස දුටුවේය. මුස්‌ලිම් නොවන අය මතත් හලාල් භාණ්‌ඩ පැටවීම අනවශ්‍ය ආගමික “ආක්‍රමණයක්‌” බව නොකිවමනාය..

හලාල් සහතිකයට එරෙහි ව්‍යාපාරයෙන් එක්‌ වරම ජනප්‍රිය වූ මේ භික්‍ෂු කණ්‌ඩායම ඊළඟට අතගැසුවේ මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරිකයන් විසින් සිංහල ව්‍යාපාර හිමින් සීරුවේ අල්ලා ගන්නා ප්‍රශ්නයටය. මේ අවස්‌ථාවේදීද නැවත වරක්‌ සිදුවූයේ මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරික ස්‌ථාන වටකිරීමත්, ගල් ගැසීමත්, මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරිකයන් බිය වැද්දීමත්, කලින් නොතිබුණු ජාතිවාදී බෙදීමක්‌ ඇති කිරීමත්ය. මේ අවස්‌ථාවේදී ඇතැම් අයට මේ ව්‍යාපාරය ගැන යම් කිසි සැකයක්‌ ඇති වූ බව කිව යුතුය. මුස්‌ලිම්වරුන් සිංහලයන්ගේ ව්‍යාපාර හීන් නූලෙන් අල්ලා ගනිමින් සිටියේ නම් එවැනි දේකට ගත යුතුව තිබූ පියවර වන්නේ දිවයිනේ සෑම පන්සලක්‌ම සංවිධානය කොට ඒ ඒ පළාත්වල නම් කරන ලද මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරික ස්‌ථානවලට නොයන මෙන් දිගින් දිගටම බෞද්ධ බැතිමතුන්ට කියා සිටීමයි. මෙවැනි දේකින් කිසිදු සද්දයක්‌ ඇති නොවන්නා සේම මුස්‌ලිම් හීන් නූල් කාරයන්ට සිංහල හීන් නූලෙන් ප්‍රතිචාර දක්‌වා අවශ්‍යව තිබූ කාරණය ඉටුකර ගත හැකිව තිබුණි.

නමුත් මුල සිටම පෙනෙන්නට තිබූ කාරණයක්‌ වූයේ පසුගිය අවුරුදු 2 ඇතුළත එක්‌වරම මතු වූ මේ භික්‍ෂු සංවිධානවලට අප්‍රසිද්ධියේ කරන කිසි දෙයකින් වැඩක්‌ නැති බවයි. හැම විටම අවධාරණය තිබුණේ මහ පාරේ සංදර්ශන පැවැත්වීම කෙරෙහිය.

මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාර විරෝධී උද්ඝෝෂණ රට වටා යත්ම මේ භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ සටන්කාමීත්වයද එන්න එන්නම වැඩි විය. ඒ කාලයේ සිටම කාගේත් අවධානය යොමු වූයේ මේ භික්‍ෂූන්ගේ හැසිරීම කෙරෙහි මිස ඔවුන් මේ අරගලය කරමින් සිටිනවා යෑයි කී කාරණා ගැන නොවේ. නොබෝ කලකින්ම මෙවැනි එක්‌ භික්‍ෂු සංවිධානයක්‌ තිබුණු තැන තවත් එවැනිම සංවිධාන බිහිවීමට පටන් ගත්තේය. එකා අනෙකා පරයමින් මහ පාරේ සංදර්ශන පැවැත්වීමට පටන් ගත්තේය.

මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරවලට එරෙහි සටනින් පසු ගවමස්‌ කෑමට එරෙහි ව්‍යාපාරයක්‌ පටන් ගන්නා ලදී. මේ භික්‍ෂු සංවිධාන තරගයට මස්‌කඩ වැටලීමත්, ඒවාට පහර දීමත් සිදුකළේය. පොලිසිය මොවුන්ට එරෙහි කිසිදු පියවරක්‌ නොගන්නා බව පැහැදිළි වූ විට මේ භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ දඩබ්බරකම් තවත් වැඩි විය. පසුගිය සතියේ අගමැති කාර්යාලය ඉදිරිපිට සිදු වූ ආකාරයට දැන් මේ භික්‍ෂූන් පොලිසියටත් පහර දේ. පසුගිය අවුරුදු දෙක මුළුල්ලේ සිදු වූ මෙම සිද්ධීන් දෙස ආපසු හැරී බලන විට අපට කරුණු දෙකක්‌ පැහැදිළි වෙයි. මෙලෙස ප්‍රචණ්‌ඩකාරී ආකාරයට හැසිරෙන මේ භික්‍ෂු සංවිධානවල මූලික පරමාර්ථය වූයේ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී සංදර්ශනයක්‌ පැවැත්වීම මිස ඔවුන් ඒ සඳහා යොදාගත් ඊනියා හේතුව විස¹ ගැනීම නොවේ. දෙවැනි කාරණය වන්නේ මොවුන් මේ ලෝකය අවසන් වීමට අත ළඟම තිබෙනවාක්‌ මෙන් මහපාරේ උද්ඝෝෂණය කරන්නේ කිසිසේත්ම ජීවිතයත් මරණයත් අතර ප්‍රශ්න මත නොවන බවයි. හලාල් සහතිකය වේවා, සිංහල ව්‍යාපාර හීන් නූලෙන් මුස්‌ලිම්වරුන් අල්ලා ගැනීම වේවා, ගවමස්‌ කෑම වේවා, ක්‍රිස්‌තියානි මූලධර්මවාදී යාඥ මධ්‍යස්‌ථාන සම්බන්ධ ප්‍රශ්නය වේවා මේ එකක්‌වත් සිංහල බෞද්ධයන්ට ජීවිතයත් මරණයත් අතර ප්‍රශ්න නොවේ. මේ සියල්ල කිසිදු ප්‍රචණ්‌ඩත්වයකින් තොරව ක්‍රමානුකූලව විස¹ගත හැකි ප්‍රශ්න වේ.

පසුගිය අවුරුදු දෙකක පමණ කාලයක්‌ මුළුල්ලේ මේ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී භික්‍ෂු සංවිධාන එක ප්‍රශ්නයක සිට තවත් ප්‍රශ්නයකට යමින් ප්‍රචණ්‌ඩකාරී පෙළපාලි දක්‌වා භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ ගරුත්වයත් බිංදුවට දමා මේ එක ප්‍රශ්නයක්‌වත් විස¹ ගැනීමට සැබෑ උත්සාහයක්‌ නොගන්නා බව කාට වුවත් පැහැදිළි වනු ඇත. ඔවුන් එදාට අවශ්‍ය සංදර්ශනය සඳහා යම් කිසි කාරණයක්‌ කියමින් මහපාරට බැස සතියකට පසු එම කාරණය අමතක කොට වෙනත් කාරණයක්‌ අල්ලාගෙන සංදර්ශන පවත්වති. ඔවුන් ඒ ගෙනහැර දක්‌වන එක කාරණයක්‌ වත් ජීවිතයත් මරණයත් අතර ප්‍රශ්න නොවේ. නමුත් ඔවුන් ප්‍රචණ්‌ඩත්වයේ යෙදෙන්නේ ලෝක විනාශය සිදුවීමට අත ළඟ වැනි ආකල්පයකිනි.

මේ රටේ පසුගිය වකවානුවේ සැබවින්ම ජීවිතයත් මරණයත් අතර ප්‍රශ්නයක්‌ තිබුණි. ඒ දෙමළ ත්‍රස්‌තවාදයට එරෙහි යුද්ධයයි. ඒ යුද්ධය දැන් ජයගෙන ඇත. දශක තුනකට වඩා පැවති මේ යුද්ධයේ එක්‌තරා සන්ධිස්‌ථානයකදී බොහෝ භික්‍ෂූන් වහන්සේලා සිංහල බෞද්ධයන්ගේ රට ජාතිය රැක ගැනීම සඳහා දේශපාලනයට පැමිණ ඇතැම් අය ජාතික හෙළ උරුමය හරහා පාර්ලිමේන්තුවටද ගියේය. නමුත් එකල බිහි වූ මේ දේශපාලන භික්‍ෂූන් වහන්සේලා මහ පාරේ සටන් පාඨ රැගෙන කෑගැසුවේ නැත. දේපළ විනාශ කළේ නැත. මාර්ග බාධක පෙරලුවේ නැත. පොලිසියට පහර දුන්නේ නැත. ගල් ගැසුවේ නැත. ඒ සියලු දෙනාම භික්‍ෂුවකගෙන් බලාපොරොත්තු වන සංවරය හැමදාමත් රැක ගත්තේය. ඒ කාලයේ සැබවින්ම ඕනෑම කෙනකුට වියරු වැටීමට හේතු තිබුණි.

1994 සිට 2005 දක්‌වා දශකයක කාලයක්‌ තුළ මේ රට පාලනය කළ දේශපාලනඥයන්ගේ  ඔළුවේ තිබුණේ ත්‍රස්‌තවාදියා ඉදිරිපිට වැඳ වැටී රට ජාතිය පාවා දීමේ මානසිකත්වයකි. හැදෙන වියරුවක්‌ සෑදිය යුත්තේ ඒ කාලයේදීය. ඒ යුගය දෙස ආපසු හැරී බලන විට ඇත්ත වශයෙන්ම සිතන මතන භික්‍ෂූන් වහන්සේලා වියරු නොවැටී සිටියේ කෙසේද යන්න මවිතයට කාරණයකි. නමුත් අපි ඒ කාලයේ කිසිම භික්‌ෂුවක්‌ ප්‍රසිද්ධියේ වියරුවෙන් මෙන් හැසිරෙනු නොදුටුවෙමු. එදා දේශපාලනයට පැමිණි භික්‌ෂූන් වහන්සේලාගෙන් බොහෝ දෙනකු අද දේශපාලනයෙන් ඉවත් වී තමන්ගේ වැඩකටයුතු කරගෙන සිටී. ඒ භික්‌ෂූන් වහන්සේලාගෙන් කිසිවෙක්‌ මේ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී රැල්ල තුළ නැත.

අප දැන් දකින්නේ මීට අවුරුදු දෙකකට පමණ කලින් මේ රටේ කිසිවකු නොදැන සිටි භික්‌ෂූන් කීපනමක්‌ කරලියට පැමිණ සිටින ආකාරයයි. යුද්ධය පැවති කාලයේ මොවුන්ගේ නම් කිසිවකුවත් දන්නේ නැත. මොවුන් ප්‍රසිද්ධ වූයේ යුද්ධය අවසන් වූ පසු මහ පාරේ කරන ලද ප්‍රචණ්‌ඩ ක්‍රියා නිසාම පමණි. මහ පාරේ සංදර්ශන පැවැත්වීමට පෙර මේ එක භික්‌ෂුවක්‌වත් බණ දේශනා කිරීමෙන් හෝ සමාජ සේවය කිරීමෙන් රටේ ප්‍රසිද්ධව සිටි අය නොවේ. මොවුන් ප්‍රසිද්ධ වූයේ ද සිංහල බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා යෑයි කියමින් බලා සිටින අයකුට පිළිකුලක්‌ ඇතිවන ආකාරයේ විලාසයකින් ප්‍රසිද්ධ දේශන පැවැත්වීමෙන්, මහ පාරේ සටන් පාඨ කෑ ගැසීමෙන්, ගල් ගැසීමෙන්, බැරියර් පෙරළීම වැනි කාරණා වලිනි.

බෞද්ධ ජනයා මේ දර්ශන දෙස බලා සිටියේ ඉමහත් කලකිරීම මුසු මවිතයකින් බව පැහැදිලිය. මුස්‌ලිම් ව්‍යාපාරය වර්ජනය කිරීමට අද සිංහලයාගේ සහයෝගය නැත. හලාල් සහතිකය හෝ මස්‌ කඩ ගැන කිසිවකුත් සිතන්නේ නැත. පසුගිය සතියේ අගමැතිවරයාගේ කාර්යාලය අබියස සිදුවූ සිද්ධීන් නිසා ජනතා අනුකම්පාව ලැබී ඇත්තේ අගමැතිවරයාටය. මේ භික්‌ෂු සංවිධානය සෑම විටම කටයුතු කරන විලාසය නිසා අවධානය යන්නේ අදාළ කාරණයට නොව භික්‌ෂූන්ගේ හැසිරීම කෙරෙහිය. මේ ආකාරයට ප්‍රසිද්ධියේ හැසිරෙන්නේ ද භික්‌ෂූන් වහන්සේ පමණි. අනෙක්‌ සියලුම ආගම්වල පූජකවරුන් ප්‍රසිද්ධියේ තම ආගමේ ගරුත්වය රැකෙන ආකාරයට හැසිරෙයි. පසුගිය වකවානුවේ බෞද්ධ සැදැහැවතුන් දකින මේ අසික්‌කිත දර්ශන නිසා ඔවුන්ගේ ශ්‍රද්ධාව අන් කවරදාටත් වඩා කම්පනයකට පත් වී ඇති බව පැහැදිලිය.

මෙතන සැබවින්ම සිදුවන්නේ කුමක්‌ දැයි කල්පනා කර බැලීම වටී. ඕනෑම සංවිධානයකට පිරිසක්‌ එකතු කරගෙන ක්‍රියාකාරකමක යෙදීමට මුදල් අවශ්‍ය වේ. මේ ප්‍රසිද්ධියේ මැර ක්‍රියාවල යෙදෙන භික්‌ෂු සංවිධානවලට ඔවුන් සමග ගිහි පිරිසක්‌ ද එකතු කර ගැනීමට අසීරුතාවන් නැති බව පෙනේ. මේ සිංහල ජාතිය බේරා ගැනීමට ඉදිරියට පැමිණ සිටින තරුණයන් යෑයි ඇතැම් අය සිතනු ඇත. නමුත් දේශපාලන හා සමාජ සංවිධානය කිරීම් ගැන අත්දැකීම් ඇති අය දන්නා කාරණයක්‌ වන්නේ වියදම් කිරීමට මුදල් නොමැතිව පිරිසක්‌ රැස්‌ කිරීමට නොහැකි බවයි. තනිකර මතවාදයෙන්ම දුවන ජවිපෙ වැනි පක්‍ෂවලට පවා තමන්ගේ ක්‍රියාකාරීන් රැකබලා ගැනීමට වෙනමම ව්‍යාපාර හා ආදායම් මාර්ග ඇත. මෙහිදී එක්‌ ප්‍රශ්නයක්‌ වන්නේ මේ ප්‍රචණ්‌ඩත්වයේ යෙදෙන භික්‌ෂූන් වහන්සේලා මේ කටයුතු සඳහා මුදල් සොයාගන්නේ කෙසේද යන්නයි. මේ සියලුම ප්‍රචණ්‌ඩකාරී භික්‌ෂු සංවිධාන බිහි වූයේ භික්‌ෂූන් පිරිසක්‌ 2010 දී නෝර්වේ රාජ්‍යයට ගිය පසුවය. ඇමැති විමල් වීරවංශ මහතා පවසන ආකාරයට මේ නෝර්වේ වලින් ආපසු පැමිණි භික්‌ෂූන් එක්‌ වරම මහා මුස්‌ලිම් විරෝධී ව්‍යාපාරයක්‌ ආරම්භ කළේ ඉස්‌ලාමීය රටවල් ලංකාවට එරෙහිව පෙළගස්‌වා එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය තුළ ලංකාවට ඇති සහයෝගය අඩු කිරීමට ය යන්නයි.

වීරවංශ මහතාගේ මෙම කියමන මම ද සම්පූර්ණයෙන්ම පිළිගනිමි. මේ භික්‌ෂූන්ගේ හැසිරීමෙන් සිංහල බෞද්ධ ජනයා තිගැස්‌සී සිටින බව පැහැදිලිය. දෙමළ ත්‍රස්‌තවාදීන්ගේ පැවැත්ම සඳහා ඔවුන්ට උතුරු නැගෙනහිර ජනතාවගේ හොඳ හිත අවශ්‍ය වූයේ නැත. දෙමළ ත්‍රස්‌තවාදීන්ට අවශ්‍ය වූයේ දෙමළ ඩයස්‌පෝරාවේත් තමිල්නාඩුවේත් හා එක්‌තරා කලක ඉන්දියාවේත් සහයෝගය පමණි. ඒ ආකාරයටම දැන් මේ මතුවී තිබෙන ප්‍රචණ්‌ඩකාරී භික්‌ෂු සංවිධානවලට ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ ජනතාවගේ සහයෝගය හා හොඳ හිත අවශ්‍ය නැත. ඔවුන්ව මෙහෙයවන්නේ විදේශීය හස්‌තයකින් බව ඉතා පැහැදිලිය. ඇමරිකානු කොංග්‍රස්‌ මණ්‌ඩලයේ 1970 ගණන් වල සී.අයි.ඒ. ව්‍යාපාරය චිලී රටේ ගෙනගිය කුමන්ත්‍රණකාරී වැඩපිළිවෙළ ගැන සැකසූ විමර්ශන වාර්තාව කියවා බැලුවොත් සතුරාව පිට සිට විනාශ කිරීමට වඩා ඇතුළේ සිට විනාශ කිරීම කවදත් බටහිර ක්‍රියාදාමය වූ බව අපට පෙනේ.

මොවුන්ගේ එක්‌ කොන්ත්‍රාත්තුවක්‌ වන්නේ මේ රටේ ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිරූපය බිඳ දමා රාජපක්‍ෂ ආණ්‌ඩුව විනාශ කිරීමය. ආණ්‌ඩුව ද මේ ගැන හොඳින් අවබෝධයෙන් සිටියත් ඔවුන් තනිකරම සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද මත ර¹ පවතින නිසා මේ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී සංවිධානවලට එරෙහිව ගතයුතු පියවර ගන්නේ නැත. එවැනි පියවරක්‌ ගැනීම යනු අන් කිසිවක්‌ නොව ගිහි ප්‍රචණ්‌ඩකාරීන්ට මෙන් මේ භික්‌ෂූන්ට ද කුලු පොලු, හමුදාව යෙදවීමයි. නමුත් එවැනි ක්‍රියාදාමයකින් ඇතිවන වීඩියෝ දර්ශන ගැන ආණ්‌ඩුව අකැමැත්තක්‌ දක්‌වනවා විය හැක. එමනිසා ආණ්‌ඩුව ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ගය වන්නේ ජනතාවටම එපා වී මොවුන්ව ප්‍රතික්‍ෂේප කරන තෙක්‌ බලා සිටීමය. එය එක්‌තරා දුරකට සාර්ථක වී ඇති බව පෙනේ. මේ භික්‌ෂු සංවිධාන කුමක්‌ කළත් ඊළඟ ජාතික ඡන්ද වටයේදීත් ජනතාව නැවතත් ඡන්දය දෙන්නේ මේ ආණ්‌ඩුවටමය. ඒ නිසා මෙතැන් සිට තව අවුරුදු 8 ක්‌ වත් මේ ආණ්‌ඩුව පවතිනු ඇත.

නමුත් ප්‍රශ්නය වන්නේ වසර 8 ක්‌ වත් ආණ්‌ඩුව පැවතුණත් මේ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී භික්‌ෂූන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් නිසා ඒ කාලය ඇතුළත මේ රටේ බුදුදහමට වන්නේ කුමක්‌ ද යන්නයි. දැනටම මේ රටේ දුප්පත් සිංහල බෞද්ධයන් විවිධ ලාභ ප්‍රයෝජන තකා ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට හැරී ඇත. බෞද්ධ භික්‌ෂූන් මේ ආකාරයට හැසිරෙනු දුටු විට බෞද්ධ මධ්‍යම පන්තිය තුළ ඇතිවන කලකිරීම හේතුවෙන් ඔවුන්ද අන්‍යාගම් දෙස බැලීමේ ප්‍රවනතා ඉතා සීග්‍රයෙන් වැඩි වන බවට කිසිදු සැකයක්‌ නැත. තව අවුරුදු ගණනාවක්‌ ඉදිරියට මේ භික්‌ෂු ප්‍රචණ්‌ඩත්වය පැවතුනහොත් මේ රට ද ඉතා සීග්‍රයෙන් දකුණු කොරියාවට සිදුවූ ආකාරයට ක්‍රිස්‌තියානිකරණයකට ලක්‌වීම වැළැක්‌විය නොහැකි වනු ඇත.

ඒ පැත්තෙන් බැලූ විට අද මේ සිංහල බුදු දහම රකිනවා යෑයි කියමින් මහ පාරේ ප්‍රචණ්‌ඩත්වයේ යෙදෙන මේ භික්‌ෂු පිරිස්‌ බුද්ධරක්‌තලාට, සෝමාරාමලාටත් වඩා භයානක පිරිසකි. බුද්ධරක්‌ත හා සෝමරාම කළේ බණ්‌ඩාරනායක මහතාව මැරීම පමණි. නමුත් මේ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී භික්‌ෂූන්ගේ අරමුණ වන්නේ මේ රටේ බුදු දහමම නැති කර දැමීමයි.

Love from your Valentine


වැලන්ටයිනු මුණිතුමන්.

වැලන්ටයින් දිනය ලංකාවේ වෙළදපලට ගෙනාවේ එක්තරා මාධයක්. මාස ගානක් කෑගහලා කරපු ප්‍රචාරය නිසා එක් අවුරුද්දක් අපේ කොල්ලෝ කෙල්ලන්ට වැලන්ටයින් උන්මාදයක් වැළදිලා තිබුනත් අවුරුදු හතරපහක් වෙන කොට ඒ පිස්සුව යන්තරමකින් සුවපත් වෙලා තියෙනවා.ඇත්තෙන්ම වැලෙන්ටයින් දිනය වෙලෙන්දන් විසින් නිර්මාණය කර ගත් වෙළදාමක්. ලෝකය පුරා වැලන්ටයින් දිනය වෙනුවෙන් හුවමාරු වෙන මුදල ඩොලර් බිලියන ගණනක්. වැලන්ටයින් උණ ලෝක පරිමාණ බිස්නස් එකක්.

1800 ගණන්වල මැසචූසෙටිස් ප්‍රදේශයේ හිටිය ඊස්තර් හොලන්ඩ්  කියන යුවතිය ගෙදරදි හැදුව වැලන්ටයින් කාඩ් වෙළෙඳපොළට එක් කලා. එදා සිට ව්‍යාප්ත වුන  වැලන්ටයින් කාඩ් ලෝකය පුරා බිලියන ගනනක් හුවමාරු වන්න පටන් ගත්තා. අද වන විට සන්නිවේදන ක්‍රමවේදයන් වෙනස් වෙලා නිසා අන්තර්ජාලය. ජංගම දුරකතනය ඔස්සේ හුවමාරු වෙන වැලන්ටයින් පණිවිඩ අසීමිතයි.

වැලන්ටයින් දිනය කියලා ගිරවු වගේ කියන සමහර උදවිය මොකක්ද මේ වැලන්ටයින් කියලා අහපුවම දෙන උත්තර හරියට ආදරවන්තයන්ගේ ප්‍රශ්න උත්තර වගෙයි. මේ වැලන්ටයින්, කෙනෙකුට රෝමියෝ. තවත් කෙනෙකුට ටයිටැනික් නැවේ ගිය කෙනෙක්.  

වැලන්ටයින් දිනය ජාත්‍යන්තරව පෙබරවාරි 14 වෙනිදා ලෙස ප්‍රචලිත වුවත් වැලන්ටයින් දිනය බ්‍රසීලය  සලකන්නේ ජුණි 12 වෙනිදා ලෙසටයි.

ආදරයේ හා විවාහයේ දෙවඟන ලෙස පුරාණ රෝම දේව කථාවල සදහන් වන්නේ ජූනාදෙවගන. මීට අමතරව දෙව්ලොව රැජින හැටියට සැලැකුණෙත් ජූනාදෙවඟනයි. පුරාණ රෝමානුවන් සෑම වර්ෂයකම පෙබරවාරි 14 දා ජූනා දෙවඟන වෙනුවෙන් ප්‍රීති උත්සව පැවැත්වූවා.

මේ උත්සව සමයේදී තිබුණා තවත් අපූරු චාරිත්‍රයක්. රෝම යුවතියන් තම නම ලියපු තුණ්ඩුවක් භාජනයකට දානවා. ඒ භාජනයට අත දාලා රෝම තරුණයන් එක් එක් තුණ්ඩු කෑලි තෝරා ගන්නවා. හරියට ලොතරැයියක් අදිනවා වගේ. තමන්ගේ අතට ලැබුණු තුණ්ඩුවේ නම සඳහන් යුවතිය සමඟ තරුණයන් උත්සව සමය ගත කරන්නත් අවස්ථාව ලැබෙනවා. මෙහෙම අහම්බෙන් එකතු වුණු බොහෝ දෙනා නතර වුණේ ස්ථිර විවාහයෙන්. ජූනා දෙවඟන හා පෙබරවාරි 14 දිනය පෙම්වතුන්ට විශේෂ දිනයක් වුණේ ඒ විදිහට කියලයි සඳහන් වෙන්නේ.

දෙවැනි ක්ලෝඩියස් කියන රෝම අධිරාජයාගේ රාජ්‍ය පාලන කාලයේ එක්තරා ඝාතනයක් නිසා මේ සිරිත  වෙනස් වුනා.

දෙවැනි ක්ලෝඩියස් මහජනතාව අප්‍රිය කළ අධිරාජයෙක්.  ක්ලෝඩියස්ට බලවත් රෝම හමුදාවක් හදලා අනිත් රටවල් යටත් කරගන්න.අවශ්‍යතාවයක් තිබුනා. ක්ලෝඩියස්ට තිබුන තදියමට  තරුණයන් හමුදාවට බැඳෙන්න ආවේ නෑ. මේකට හේතුව ලෙස ක්ලෝඩියස් හදුනා ගත්තේ  තරුණයන් තමන්ගේ බිරිඳට හා පවුලට තදින් ආදරය කරන පවුලට බැඳෙන තත්ත්වයකට පත්වෙලා සිටින  නිසා ඔවුන් හමුදාවට බැඳෙන්න කැමති නැහැ කියලයි.  ඔහු පැනෙව්වා නියෝගයක්. කසාද බැඳීම තහනම් කියලා ! .

එහෙත් වැලන්ටයින් පූජකතුමා නැඟී සිටියා ක්ලෝඩියස්ට එරෙහිව. එතුමා මේ මානව හිමිකම උල්ංඝණයට එරෙහිව

පෙම්වතුන්ට අනුශාසනා කිරමින් ඔවුන් විවාහ දිවියට  ඇතුලත් කිරීමට කටයුතු කලා. ඒත් එතුමාගේ  මේ මෙහෙවර කරගෙන යන්න පුළුවන් වුණේ ක්ලෝඩියස්ට ඒ ගැන ආරංචි වන තුරු පමණයි. දැන් වගේ රාජ්‍ය විරෝධ කටයුතු වල නිරත වෙනවා කියලා වැලන්ටයින් පූජකතුමාට  හිරේ වැටෙන්න සිද්ධ වුනා. එතුමා තම  ආගමික විශ්වාස අතහැර දාන්න බල කළා. ඒත් එතුමා අචලව හිටියා. එහෙම හිරේ විලංගුවේ වැටුනහම වීරයෙක් වෙන්න කෙටි මගක් නිසා වැලන්ටයින් පූජකතුමා පෙම්වතුන් ගේ ශුද්ධ වූ වීරයෙක් බවට පත්වුණේ් නිතැතින්මයි.

මේ අතර බන්ධනාගාර පාලකයාට හිටියා රූමත් දියණියක්. ඒත් ඇගේ දෑස් අන්ධයි. මේ තරුණියට නිදහස ලැබුණා වැලන්ටයින් පූජකතුමා එක්ක පැය ගණන් කතාකරන්න. ප්‍රතිඵලය වුණේ දෙදෙනා අතර භක්තිමත් බැඳීමක් හට ගැනීමයි.

ක්ලෝඩියස්; වැලන්ටයින් තුමා එක්ක පෞද්ගලිකව සාකච්ඡා කරලා එතුමා තම මතයට නම්මා ගන්න  උත්සහාකලා නමුත් වැලන්ටයින් පූජකතුමා ක්ලෝඩියස්ව තමන්ගේ මතයට නම්මා ගන්න බැරිවුනා. ඉන්පසුව ක්ලෝඩියස් ශාරීරිකව හිංසනයට පත්කරලා වැලන්ටයින් පූජකතුමා දුර්වල කරලා නම්මා ගන්න බැලුවා. එයත් අසාර්ථකවුනා.

අන්තිමේදී වැලන්ටයින් පූජකතුමාගේ හිස ගසා මරා දමන්න ක්ලෝඩියස් අණ කළා. ඒ නියෝගය අනුව වැලන්ටයින් පූජකතුමා ක්‍රිස්තුවර්ෂ 270 පෙබරවාරි 14 දා. ඝාතනය කෙරුණා

පෙබරවාරි 14 වැලන්ටයින් පූජකතුමාගේ දෛවෝපගත දිනයක්. මොකද පුරාණ රෝම සිරිත අනුව ආදරයේ දෙවඟන ජූනා සමරන දිනය යෙදී තිබුණෙත් මෙදාටමයි. මෙයින් පසුව ආදරයේ නාමයෙන් ජූනා දෙවඟන ඉතිහාසයෙන් මැකී ගොස් ඒ තැන වැලන්ටයින් මුනිවරයාට ලැබුණා. මරණයෙන් පසු එතුමා ශාන්ත වැලන්ටයින් මුනිතුමා බවට පත්වුණා.

එතුමා බන්ධනාගතකර සිටි අවදියේ මුණ ගැසුන බන්ධනාගාර පාලකයාගේ දියණියට  තමා ඝාතනය කිරීමට පෙර ලියු ලිපිය අවසන් කලේ  ”Love from your Valentine” කියායි. තවමත් ලෝකවාසී තරුන තරුණියන් එතුමාට ආදරේ කරනවා.

මටත් අද විශේෂ දවසක්. පෙබරවාරි 14 දා පියබද 62 වෙන උපන් දිනය සමරනවා !.