අපි  ඉවසමු.


historybaner

මේ දවස්වල තේ රබර් සහ වී ගැන කතා වෙනවා.

වී වගා කරන ප්‍රදේශවල වී කිලෝව නිෂ්පාදන පිරිවැයටත් අඩුවෙන් විකුනන ගොවියාත්  අධික මිළට හාල් මිළදී ගන්නා පාරිභෝගිකයොත් සිටින රටක වී වගාව ආර්ථික වගාවක් ලෙස කරනු ලබන ප්‍රදේශයක් නිජ බිම කරගත්ත ජනාධිපතිවරයාටත් ගොවියාත් – පාරිභෝගිකයාත් සමබර කරගන්න අසමත් බව පෙනෙනවා.

රජය නිසි මිළකට වී මිළදී ගන්න අසමත් වෙලා ඉන්න විට වෙලෙන්දෝ අඩු මිළට වී මිළදී ගෙන වී ගොවියා ගසා කනවා.වැඩි මිළකට සහල් විකුණා පාරිභෝගිකයා ගසා කනවා

DRRH 2

මේ රටේ ප්‍රධාන ආහාරය බත් වු බැවින් වී ගොවිතැන අතීතයේ සිට සශ්‍රීක කර්මාන්තයක්.එකල සිට  වී වගා කළ හැකි සෑම බිම් කඩකමක්ම කුඹුරක්ව ව පැවතීම  රටේ සෑම තැනකම දකින්න තිබුනා. සෑම පවුලක්ම තමන්ට සෑහෙන්න පරිදි සහල් නිෂ්පාදනය කර ගත්තා. ව්‍යාපාරික වශයෙන් සහල් නිෂ්පාදනය ගොවි ජනපද ව්‍යාපාරයන් පුළුල් වීමත් සමග සිදුවුනා.කාලයත් සමග රට කෘෂිකාරමික රටාව අත්හැර කාර්මිකකරණය වෙන්න පටන් ගත්තා. මේ නිසා කෘෂිකර්මයට යා යුතු තරුන  ශ්‍රම සම්පත එය අත්හැර කරමාන්තශාලාවල විවිධ ශ්‍රේණිවල. ඉදිකිරීම් ක්‍ෂෙත්‍රයන් හී විවිධ අංශවල රැකියාවලට යොමු වුනා. මෙහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස අද වන විට ව්‍යාපාරික වශයෙන් වී වගා කරන ප්‍ර දේශ  හැර අනෙක් ප්‍රෙද්ශවල වී ගොවිතැන අඩාලවෙලා කුඹුරු ඉඩම් පාළු වෙලා . අටුවෙන් නොව කඩෙන් හාල් මිළදී ගන්නා පරපුරක් බවට පත්වෙලා.

තේ නිෂ්පාදනයට හෙනහුරා හඩන්න පටන් ගත්තේ  සිරිමා – ශාස්ත්‍රි ගිවිසුමෙන්  පසු තේ වගාවේ යෙදී සිටි ද්‍රවිඩ කම්කරු පවුල් රට අත්හැර යාමත් සමග.සිංහල කම්කරු ප්‍රජාව  ඊටඅනුරූපව කර්මාන්තයට එකතු වුනේ නැහැ.  පසු කාලයක වතු  ජනසතු කිරීම නිසාත් තේ නිෂ්පාදනය බලවත් ලෙස පහල බැස්සා. වතු ජනසතුවෙන් පසු අත්හරින ලද තේ  වගාවට සරිලන්න කුඩා තේ වතු මෙරට සංවර්ධණය වුනා කියලා තර්කයක් ඇතිවන්නත් පුළුවන්. උඩරට ප්‍ර දේශයන්හී අක්කර දහස් ගණනක් පාළුවට ගොස් ඇති ආකාරය දක්නට පුළුවන් ඊට සමානව නව තේ වගාවන් රට තුල ඇතිවුනේ නැහැ.

images (1)

නිෂ්පාදනය පහල වැටීමට අමතරව ආනයන වෙළදපලත් අපට හිරිහැර කරනවා. වෙනත් රට වල නම් තේ වගා කරන්න ප්‍රධාන පෙලේ යූරෝපීය ජාතික සමගම් කටයුතු කර තිබෙනවා. එයින් ඇති වුන ප්‍රතිපලයක් ලෙස අපේ තේ ආනයන වෙළද පලට නව තරගකරුවන් ඇතිවුනා.

අරාබියේ පවතින යුද්ධය , යුරෝපාකරයේ පවතින ආර්ථික පසු බෑම එම රටවල ජනයාට තේ මිළ දරා ගන්න නොහැකි තත්වයක් උදා වෙලා තියෙනවා. මීට අමතරව අප රට අත් හැර ගිය යුරෝපීය ජාතික -සමාගම්   වෙනත් රටවල සාර්ථක ලෙස වගා කටයුතු කර වෙළදපලට අවතීර්න වෙලා. මෙයත් අපේ රටේ තේ ඉල්ලුමට බාධාවක්.මේ කරුනු කාරනා සමග ගිය අවුරුද්දේ අමු දළු කිලෝවකට රුපියල් හැත්තෑවක් පමණ ගත්ත තේ ගොවියාට අද ලැබෙන්නේ රුපියල් හතලිහකටත් අඩු මුදලක්.

රබර් වගාව අනතුරට පත්වෙලා.  කෘත්‍රිම රබර් ඉතාම ලාභදායක නිසා ලෝක වෙළෙඳපොළේ ස්‌වභාවික රබර්වලට ඇති ඉල්ලුම පහත වැටෙනවා. මේවට පිලියම් සැපයිය යුතු ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් අපට නැහැ.ජාතික ප්‍රතිපත්ති ආණ්ඩුවෙන් ආණ්ඩුවට වගේම අය වැයෙන් අයවැයට වෙනස් වෙන රටක් අපේ රට.

අමු තේ දළු කිලෝව රුපියල් තිහ වුනත් ට  අපි නිෂ්පාදිත තේ  කිලෝව මිළට ගන්නේ රුපියල් 600- 1000 අතර මිලකට  .  වී කිලෝව රුපියල් පහට බැස්‌සත්  බාල සහල් කිලෝව පවා රුපියල් හැටක් හැත්තෑවක් වෙනවා.මේවට මැදිහත් විය යුත්තේ පවතින රජය.ජනතාවගේ මේ වගේ ප්‍රශ්න වලට වඩා විසදිය යුතු ප්‍රශ්න රැසක් පහුගිය ආණ්ඩුව ඇති කරලා ගිහින්. ඒවා විසදා එනතුරු අපිට ඉවසන්න වෙනවා. අපි ඉවසමු.  .