කොයි ගෑණිත් එකයි අමරේ……..!


අද දිනපොත ලියවෙන්නේ කවි මඩුවක ඉදන්. මේ කවි එකතු කර ගන්නත් සහයෝගය ලැබුනේ මම වගේම විශ්‍රාමික මිතුරෙක් ගෙන්. මිත්‍රයා දකින කියවන ඒවා මට මේල් කරනවා. කි.මි.158 ත් ඈතින් හිටියත් අපිට කතා කරන්න මාතෘකා ඇතිවෙන්නේත් විනෝදය ඇතිවෙන්නේත් හුදකලාව නැතිවෙන්නේත්  මේවගේ දේවල් වලින් .

එයා කොහේදී හරි මේ කවි දකින්න හෝ අහන්න ඇති .මටත් කියවන්න එවුව මේ කවි මම කඩුල්ලේ පල කලා. කවි වල අයිතිකාරයෝ අනවසරයෙන් උපුටා ගත්තට කඩුල්ලට සමාව දේවි.

කවි මඩුවේ සුප්‍රසිද්ධ නම් දෙකක් කියවෙනවා. අමරෙයි – කහවත්තේ නංගියි . කඩුල්ල මේ දෙන්න ගැනම දන්නේ නැහැ . තොරතුරු දන්න අය ඉන්නවා නම ප්‍රතිචාර තුල සම්පූර්න කරන්න. එහෙම කලාම එයාලට සතුටු වෙන්නත් පුළුවන්.

අපි  කවි ටික අහලම ඉමුකෝ.

අමරේ:

දිගු කාලෙකට පසුවයි අද දැක               ගත්තේ
මට නම් මැරෙන්ටත් පුළුවනි ඔබ          මත්තේ
හොඳ උපමාවක්ය නංගිට දිය                යුත්තේ
රතු කැටයක් වගෙයි හරියට                  කහවත්තේ
කහවත්තේ නංගී:
උපමා කියයි දම දම බොරු                   හිනාව
මට තේරුණා අමරෙගෙ                        උවමනාව
වයසට ගියත් ඉස්තිරි                             වර්ණනාව
හොඳ නෑ වගෙයි තමුසෙගෙ                 කල්පනාව
අමරේ:
අඩ සඳ නලල නා දළු තොල් හරිම                     යසයි
කටහඬ ඇසෙන විට මී පැණි පරිදි                      රසයි
දිස් වුනෙ ළමැද මෙතැනදි රණ තිසරු                ලෙසයි
මම කවියෙකු වුනෙත් ඇය වැනි ගැහැණු           නිසයි
කහවත්තෙ නංගී:
රණ හංසයින් පෙන්නා ළැම මත                        පීනූ
අමරේ කවි ලියයි උපමා අඩු                              නූනූ
වරලස සිකි පිළලු හඳ වාගෙලු                           මූණූ
කොයි ලෝකයෙද ඉන්නේ ඔය වගෙ                ගෑණූ
අමරේ:
කන් පෙති සිනිඳු අරලිය මල් පෙතිය                            ඇගේ
පස්සා පැත්ත හරියට පුන් කළස                                    වගේ
සුව දෙන මෙට්ටෙකට දෙවෙනිද සිරුර                          ඇගේ
දුටුවා එවැනි එකියක මගෙ තරුණ                                  යුගේ
කහවත්තෙ නංගී:
කැත එකියකට බොරු උපමා හරි                                   ගස්සා
ඔල්මාදයෙන් දොඩවයි මේ කවි                                    පිස්සා
පුන් කළසකට සමවේ නම් පිටි                                      පස්සා
පාරේ ගියේ කොහොමද ඇය අඩි                                   උස්සා
අමරේ:
කුඹුකේ ළිඳෙන් දිය නා ගෙන අසල                   වෙලේ
තාලෙට කළය රඳවාගෙන උකුලු                       තලේ
සුවඳට ඇගේ මල් පිපුණා අසල                           කැලේ
අප වැනියන්ට පමණකි එය දකින                      මොලේ
කහවත්තෙ නංගී:

අමරේ ගැහැණු ගැන මෙහි බොරු සිහින                        දකී
කවි යයි කියා පවසන්නෙම බොළඳ                              වැකී
සතියක් යන්න පෙර මංගල නැකත                                මැකී
වෙන මිනිහෙකුට බහ දුන්නලු ගෙදර                             එකී
අමරේ:
කවි පද වලට කොතැනකවත් නෑ                                   මෙල්ල
ඔබ හින්දයි ගියේ වෙනතක ඒ                                       කෙල්ල
මට පෙම් පිපාසය – හරියට                                            පෑවිල්ල
නංගියෙ, චූට්ටක් දෙනවද නා                                         දල්ල?
කහවත්තෙ නංගී:
අප වැනි ගැහැණු දුටු දුටු තැන කෙළ                              ගිල්ල
වැටහෙයි නාකි අමරෙගෙ බොරු                                  දැඟලිල්ල
දැන්නම් මගෙත් නැතිවෙනවා                                       ඉවසිල්ල
නා දළු නොවෙයි අරගන්නෙමි දොර                             පොල්ල
අමරේ:
කවියට කොතැන මුත් ඇත්තේ                                      බාදකය
බැලුවම ගැහැණු වන මල් මෙන්                                    ළාමකය
දැමුවට පසු ඇයට උපමා                                                  රූපකය
ඔලුවට එන හැඩයි දොර පොලු                                      මාරකය
කහවත්තෙ නංගී:
උපමා උපමේය දම දම                                                     පුරාණේ
එන්නෙම ළඟට මුල’සුනටත්                                         හොරානේ
ඉන්නෙත් තවම අකලට                                                  දිරවලානේ
මට මොනවටද මේ වයසක                                             පරානේ
අමරේ:
සුන්දර ගැහැණු ගැන ඔබ දන්නවද                                මොකක්
නෙත යොමු කරනු පරිසරයට අවට                               ටිකක්
සිහිනිඟ මිටින් අරගත හැක නැතුව                                 සැකක්
කහවත්තෙදිත් දැකගත්තෙමි එහෙම                             එකක්
කහවත්තෙ නංගී:
හිර කොට කලිසමක් ඇඳගෙන                                      පටි දාලා
සක්කරවට්ටමක් යනකොට                                           නළවාලා
ඉඟ සුඟ මිටින් ගත හැකියයි                                          රැවටීලා
අමරේ ඉන්ඩ ඇති නහුතෙට                                           බඩුනාලා
මුලාසනය:
හැඩවැඩ අගය කොට වනිතා                                         පරපුරට
කවියෙකු මෙසේ ආවා දුටුවද                                         පෙරට
ළතැවෙනු කුමට උපමා කිය කිය                                   බරට
කොයි ගෑණිත් එකයි අමරේ                                          කළුවරට !

2 comments on “කොයි ගෑණිත් එකයි අමරේ……..!

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )